Вања Лазарова – името што нè сплоти сите

„Со ма­ки сум се ро­ди­ла,

со жа­ло­сти јас ќе си умрам.

Ма­ки­те да ми ги на­пи­ше­те

оз­го­ра на гро­бот мој“ 

Сти­хо­ви што си­те ги зна­е­ме, глас што си­те го пре­поз­на­ва­ме, име што на си­те ни зна­чи. Ва­ња Ла­за­ро­ва – лич­но­ста што по­ка­жа де­ка зна­е­ме да би­де­ме спло­те­ни ко­га се ра­бо­ти за на­ци­о­нал­ни­те вред­но­сти, за ма­ке­дон­ска­та гор­дост. Не­ма­ше чо­век што лес­но ја при­фа­ти ин­фор­ма­ци­ја­та де­ка до­а­је­нот на ма­ке­дон­ска­та на­род­на му­зи­ка, од чиј убав гласми­ну­ва­ат мор­ни­ци по те­ло­то, жи­вее со ми­ни­мал­на пен­зи­ја во стар­ски дом. Да ѝ се да­де др­жав­на пен­зи­ја на Ва­ња Ла­за­ро­ва – ед­ног­лас­ни беа Ма­ке­дон­ци­те…

При­каз­на­та поч­на отка­ко но­ви­нар на ТВ „24 Ве­сти“ слу­чај­но ја за­те­че поз­на­та­та пе­јач­ка до­де­ка пра­ве­ле при­каз­на за До­мот за ста­ри ли­ца. Пе­јач­ка­та е пре­за­до­вол­на од ус­ло­ви­те ка­де што жи­вее и од пер­со­на­лот. Не е ло­шо,ти­вко и мир­но да за­вр­ши ме­ѓу дру­ги ста­ри ли­ца, да­ле­ку од лу­ди­ло­то и ди­на­ми­ка­та на се­којд­не­ви­е­то. Но, жал­но е ед­но та­кво име да за­вр­ши со ни­ска пен­зи­ја, без зас­лу­ги, ка­кви што има­ат дру­ги из­ве­ду­ва­чи и умет­ни­ци во Ма­ке­до­ни­ја.

По ве­ста де­ка Ла­за­ро­ва жи­вее од нас­ле­де­на­та пен­зи­ја од со­пру­гот, јав­но­ста се мо­би­ли­зи­ра­ше, глав­но на „Фејс­бук“, но и вон­со­ци­јал­ни­те мре­жи. Се пи­шу­ваа пис­ма за под­др­шка, се по­ви­ку­ва­ше на ак­ци­ја. Не тре­ба­ше да по­ми­не мно­гу вре­ме за  Ми­ни­стерс­тво­то за кул­ту­ра да ја уви­де гре­шка­та и да ја при­фа­ти гра­ѓан­ска­та ини­ци­ја­ти­ва. Ле­ген­да­та на ма­ке­дон­ска­та му­зи­ка Ва­ња Ла­за­ро­ва до­би на­ци­о­нал­на пен­зи­ја.

Тие об­јас­ни­ја де­ка ба­ра­ње­то на Ла­за­ро­ва ѝ би­ло од­би­е­но по­ра­ди тоа што таа до­се­га не­ма­ла до­би­е­но др­жав­на на­гра­да и не ѝ бил до­де­лен ста­тус на на­ци­о­на­лен умет­ник. Во сог­лас­ност соза­ко­нот, умет­ни­кот мо­ра да има до­би­е­но др­жав­на на­гра­да. По­ра­ди тоа, се под­не­се ини­ци­ја­ти­ва да ја до­бие на­гра­да­та „11 Октом­ври“ со што ѝ сле­ду­ва­ше пен­зи­ја.

Еп­ски­от и искон­ски тро­га­те­лен глас нè обе­ди­ни си­те. Пес­на­та нè збли­жу­ва, тра­ди­ци­ја­та се по­чи­ту­ва.

Republika.mk - содржините, графичките и техничките решенија се заштитени со издавачки и авторски права (copyright). Крадењето на авторски текстови е казниво со закон. Дозволено е делумно превземање на авторски содржини (текст и фотографии) со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.